Si të zgjidhni siluetën për një ceremoni në kodër (dhe këpucë me të cilat mund të ecni vërtet)

Shumica e nuseve që na telefonojnë nga jashtë nuk martohen në një sallë ballo. Martohen në një tarracë mbi Sarandë, në një ullishte afër Lecce-s, në një kodër në Mallorca ku rruga mbaron dhe dyqind metrat e fundit bëhen në këmbë. Pyetja e parë që bëj në një konsultë nuk është si duan të duken. Është kjo: çfarë keni nën këmbë dhe nga fryn era?

Terreni ka më shumë rëndësi nga ç’mendojnë njerëzit. Një bisht i gjatë duket mrekullisht mbi një dysheme guri dhe tmerrësisht pas tridhjetë metrash bari të thatë, sepse mbledh gjithçka: gjemba, fara bari, rodhe të vogla që duan një pasdite të tërë për t’u hequr nga dantella. Për një kodër sugjeroj një bisht që nga pas mbetet disa centimetra mbi tokë, ose një bisht që hiqet. Nëse për fotografitë e doni dramën e një bishti, i qepim tre laqe të fshehura, që të mblidhet e të ngrihet pas ceremonisë.

Era është gjysma tjetër. Tyli e kap si vela; shifoni i mëndafshit lëviz bashkë me të dhe pastaj bie sërish në vend. Ndaj katër prerjet tek të cilat kthehem gjithmonë janë këto. Një vijë A e butë me shtresa shifoni, që duket më bukur në fllad se pa të. Një kolonë prej krepi të rëndë mëndafshi, që thuajse nuk lëviz fare. Një fustan slip i prerë në diagonale, aq i lehtë sa në tridhjetë gradë vapë harroni se e keni veshur. Dhe një komplet me dy pjesë, me bluzë dantelle dhe fund krepi, për nuset që duan mëngë pa peshën e një fustani të plotë.

Pastaj këpucët. Sillini në provën prej pambuku, ose mbajini veshur gjatë videotelefonatës, sepse buzën e presim sipas takës. Takat e trasha dhe sandalet e sheshta zhyten në bar më pak se takat stileto; në shtigjet me gurë, një shollë lëkure rrëshqet, dhe një copëz gome nga çdo këpucar e zgjidh problemin. Nëse do t’i ndërroni këpucët për vallen, na e thoni, dhe buzën do ta vendosim mes dy lartësive, që të mos pengoheni me asnjërën palë.

Asgjë nga këto nuk është rregull. Kam veshur një nuse me bisht katedraleje për një ceremoni në majë të shkëmbit në Himarë, dhe ajo e mbajti mbi krah gjatë gjithë të përpjetës dhe e shijoi çdo minutë. Por nëse po zgjidhni mes dy fustaneve dhe dasma juaj është në natyrë, zgjidhni atë me të cilin mund të ecni. Do të jeni në këmbë dymbëdhjetë orë, dhe do ta mbani mend si u ndjetë atë ditë shumë kohë pasi të keni pushuar së shikuari fotografitë.